ONLINE WOOD MARKET

IPPC ย่อมาจากคำว่า International Plant  Protection Convention   หมายถึงอนุสัญญาอารักขาพืชระหว่างประเทศ

                                
ประวัติ
สำนักงานอนุสัญญาว่าด้วยการอารักขาพืชระหว่างประเทศ (International Plant Protection Convention : IPPC) เป็นอนุสัญญาซึ่งเกิดขึ้นจากการที่ประเทศภาคีลงนามให้สัตยาบันร่วมกัน โดยอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) อนุสัญญามีผลใช้บังคับในเดือนเมษายน พ.ศ. 2495 แก้ไขปรับปรุงเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2522 บังคับใช้ใน พ.ศ. 2534 ต่อมาใน พ.ศ. 2538 มีการเจรจาการค้าหลายฝ่ายรอบอุรุกวัยทำให้เกิดความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษี ศุลกากรและสินค้า (General Agreement on Tariffs and trade : GATT) ภายใต้ความตกลงนี้มีความตกลงที่เกี่ยวข้องกับสินค้าเกษตร คือ ความตกลงว่าด้วยการใช้บังคับมาตรการสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช (SPS) ซึ่งให้การยอมรับอนุสัญญา IPPC ในการกำหนดมาตรฐานระหว่างประเทศโดยให้ความมั่นใจแก่ประเทศภาคีสมาชิกว่า มาตรการที่ใช้ปกป้องคุ้มครองสุขอนามัยพืช (Phytosanitary measures) จากศัตรูพืชร้ายแรงจะมีความกลมกลืน และไม่นำไปใช้โดยปราศจากเหตุผลทางวิทยาศาสตร์จนเป็นอุปสรรคทางการค้า

          อนุสัญญา IPPC มีการแก้ไขครั้งที่ 2 และผ่านความเห็นชอบจาก FAO ใน พ.ศ. 2540 อย่างไรก็ดีตามอนุสัญญาฉบับแก้ไขปรับปรุงยังไม่มีผลใช้บังคับ เนื่องจากจำนวนประเทศสมาชิกที่ให้การรับรองยังมีจำนวนไม่ถึง 2 ใน 3 ของจำนวนประเทศสมาชิกทั้งหมด (จำนวนประเทศสมาชิกทั้งหมด 140 ประเทศ) การให้สัตยาบันต่ออนุสัญญาฯ จะมีผลผูกพันด้านกฎหมาย ประเทศที่ให้การรับรองอนุสัญญาฯ จะต้องกำหนด ข้อกฎหมายภายในประเทศในเรื่องมาตรการกักกันพืชให้สอดคล้องกับอนุสัญญา

องค์กร 

บทบาท ที่สำคัญของ IPPC คือ การสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศในการควบคุมและการป้องกันการแพร่ระบาดของ ศัตรูพืช มีการกำหนดมาตรฐานระหว่างประเทศ ว่าด้วยมาตรการสุขอนามัยพืช (International Standards Phytosanitary Measures : ISPMS) เพื่อให้การดำเนินมาตรการด้านสุขอนามัยพืชของประเทศต่าง ๆ มีความสอดคล้องกัน อย่างไรก็ตาม ISPMS เป็นมาตรฐานสมัครใจ แต่หากประเทศใดปฏิบัติตามมาตรการที่กำหนดไว้ใน ISPMS ก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลอธิบายสนับสนุน

การบริหารงานภายใต้อนุสัญญา IPPC

1. สำนักเลขาธิการอนุสัญญา ประกอบด้วยเลขานุการ ผู้ประสานงาน เจ้าหน้าที่กักกันพืช นักโรคพืช และ เจ้าหน้าที่วบรวมข้อมูล ก่อตั้งใน พ.ศ. 2535 และใน พ.ศ. 2536 ได้รับรองกระบวนการจัดทำมาตรฐานชั่วคราว และได้แต่งตั้งคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญว่าด้วยมาตรการสุขอนามัยพืช (Committee of Exports on phytosanitary Measures : CEPM) ต่อมาใน พ.ศ. 2543 เปลี่ยนชื่อเป็นคณะกรรมการมาตรฐานเฉพาะกิจ (Interim Standards Committee : ISC) คณะกรรมการชุดนี้ประกอบด้วย คณะผู้เชี่ยวชาญด้านสุขอนามัยพืชจากทั่วโลกมีการประชุมเพื่อทบทวนหรือให้ข้อ คิดเห็นต่อเอกสารที่จัดเตรียมโดยสำนักเลขาธิการ

2. คณะกรรมการวิสามัญว่าด้วยมาตรการสุขอนามัยพืช (Interim Commission on Phytosanitary Measures : ICPM) ทำหน้าที่ทบทวนมาตรการอารักขาพืชทั่วโลก กำหนดทิศทางการดำเนินงานของอนุสัญญา และอนุมัติมาตรฐานระหว่างประเทศว่าด้วยมาตรการสุขอนามัยพืช (ISPMS)

พันธกิจ

• สนับสนุนให้ประเทศภาคีสมาชิกใช้มาตรการควบคุมศัตรูพืชทั้งด้านกฎหมาย ด้านวิชาการและด้านการบริหาร
• สนับ สนุนประเทศภาคีสมาชิกจัดตั้งองค์การอารักขาพืชระดับภูมิภาคเพื่อทำหน้าที่ ประสานงานและร่วมกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของอนุสัญญาฯ
• สนับสนุนความร่วมมือระหว่างประเทศภาคีสมาชิกใน การให้บริการข้อมูลเกี่ยวกับการปรากฎการณ์การแพร่ระบาดศัตรูพืชที่สำคัญทาง เศรษฐกิจ และข้อมูลการป้องกันกำจัดศัตรูพืชที่มีประสิทธิภาพ
• ระงับข้อพิพาท กรณีมีข้อพิพาทที่เกี่ยวกับการแปลความหรือการปฏิบัติที่ขัดต่อบทบัญญัติของอนุสัญญา
 

การเงิน

อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบขององค์การเกษตรและอาหารแห่งสหประชาชาติ (FAO)    

สาระสำคัญและประเด็นที่ปรับปรุงแก้ไขของอนุสัญญา IPPC ฉบับแก้ไขแก้ไขปรับปรุง 

• ขยายขอบเขตการคุ้มครองสุขอนามัยพืช โยครอบคลุมทั้งพืชที่เพาะปลูกและพืชป่า
• กำหนด ประเภทศัตรูพืชควบคุม (Regulated Pests) เป็น 2 ประเภท คือ ศัตรูกักกันพืช (Quarantine Pest) และศัตรูพืชควบคุมที่ไม่เป็นศัตรูพืชกักกัน (Regulated non-Quarantine Pest)
• สร้างมาตรฐานระหว่างประเทศด้านสุขอนามัยพืช (International Standards Phytosanitary Measures : ISPMs)
• ขยาย ขอบเขตความรับผิดชอบขององค์การอารักขาพืชระดับประเทศ ได้แก่ จัดทำวิเคราะห์ความเสี่ยงศัตรูพืช ดำเนินการเฝ้าระวังเพื่อรายงานการเกิด การระบาด และการแพร่กระจายของศัตรูพืช
• กำหนดมาตรการเกี่ยวกับการนำเข้าสิ่งควบคุม (regulated articles)
• ให้ ความร่วมมือระหว่างประเทศ โดยจัดตั้งจุดตอบข้อซักถาม (Contact Point) สนับสนุนให้มีการพัฒนาและใช้มาตรฐานระหว่างประเทศในการกำหนดมาตรการ สุขอนามัยพืช ทั้งในระดับภูมิภาคและระดับสากอนุสัญญาอารักขาพืชระหว่างประเทศ (IPPC) กับมาตรการอารักขาพืชของประเทศไทย                                                
  
  

อนุสัญญาอารักขาพืชระหว่างประเทศ (IPPC) กับมาตรการอารักขาพืชของประเทศ

ภาย ใต้จข้อกำหนดขององค์การการค้าโลก (WTO) กำหนดให้ประเทศสมาชิกสามารถดำเนินการในเรื่องการบังคับใช้มาตรการสุขอนามัย และสุขอนามัยพืช (SPS) แทนการสร้างมาตรการด้านภาษี โดยอยู่ภายใต้มาตรการ SPS ที่ต้องสอดคล้องกับมาตรฐานระหว่างประเทศ เช่น การกำหนดมาตรการสุขอนามัยพืช ควรใช้แนวทางตาม International Standards for Phytosanitary Measures (ISPMs) ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ดำเนินการโดยสำนักเลขาธิการ International Plant Protection Convention (IPPC) ภายใต้องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO)

          ปัจจุบัน ISPMs ที่ประกาศให้ประเทศสมาชิกนำไปใช้มี 29 เรื่อง แต่ละเรื่องเป็นหลักการหรือแนวทางสำหรับประเทศต่างๆ ในการสร้างมาตรการให้สอดคล้องกัน เพื่อปกป้องมิให้ศัตรูพืชที่อาจติดไปกับสินค้าพืชและผลิตภัณฑ์จากประเทศ หนึ่งไปสู่อีกประเทศหนึ่ง เป็นการอำนวยความสะดวกด้านการค้าระหว่างประเทศ

          ปัจจุบันพระราชบัญญัติกักพืช 2507 เป็นกฎหมายภายในประเทศที่เกี่ยวข้องกับงานอารักขาพืชทั้งเพื่อการนำเข้าและ ส่งออก อย่างไรก็ตามจากการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของเทคโนโลยีทางการเกษตรและการ เคลื่อนย้ายสินค้าระหว่างประเทศ ทำให้การปฏิบัติงานภายใต้กฎหมายเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอต้องมีการสร้าง ความเข้มแข็ง และความร่วมมือด้านวิชาการจากหน่วยงานหลายฝ่าย เพื่อให้ข้อมูลที่ได้อยู่บนพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และเป็นที่ยอมรับในระดับ สากล หน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเรื่องอารักขาพืช เช่น กรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และสถาบันศึกษา

          มกอช. ในฐานะหน่วยงานประสานสำนักเลขาธิการ IPPC ของประเทศไทยได้รวบรวมข้อมูลด้าน ISPMs ต่างๆ ทั้งฉบับภาษาอังกฤษ และขณะนี้อยู่ในระหว่างจัดทำบับภาษาไทยให้ครบทุกฉบับ เพื่อสร้างความเข้าในร่วมกัน และเป็นก้าวแรกในการนำไปสู่การบูรณาการงานด้านมาตรการสุขอนามัยพืชของประเทศ ไทยให้เป็นระบบและเป็นที่ยอมรับในระดับสากล (ลิงค์ไปดาวน์โหลด ISPMs)